Żeglarstwo

Wiemy, że niektórym nauka żeglarstwa może się kojarzyć z musztrą i ostrą, niemal wojskową dyscypliną. Rzeczywiście dobry obóz żeglarski musi być świetnie zorganizowany, ale szkolenie na patent Żeglarza Jachtowego to nie marynarka wojenna – zadaniem dobrej szkoły żeglarstwa jest nie tylko dobre wyszkolenie kursantów, ale też zorganizowanie dla nich wspaniałych wakacji, które będą wspominać jako świetną przygodę.

Aby tak się właśnie stało należy tę „dobrą szkołę żeglarstwa” znaleźć, czyli dokonać wyboru organizatora wypoczynku dla naszej pociechy i najodpowiedniejszej dla niej oferty. Rzecz w tym, że w internetowych opisach każdy twierdzi, że jest najlepszy, doświadczony i pełen zaangażowania. Jak znaleźć tą naprawdę najlepszą szkołę żeglarstwa dla dziecka? Na co zwrócić uwagę przy wyborze? Zapraszamy do lektury poradnika!

czytaj dalej

Żeglarstwo to wspaniały sposób spędzania wolnego czasu. Zapewnia możliwość obcowania z pięknem natury, a jednocześnie wprowadza dreszczyk sportowych emocji i sprawdzenia samego siebie.

Jednak pewne trudności może stwarzać sposób transportu gabarytowych i ciężkich łodzi. Sprawdźmy, w jaki sposób może odbywać się holowanie jachtu.

czytaj dalej

Konkurs: Pięć mazurskich zagadek. Do wygrania DARMOWY rejs jachtem po Mazurach o wartości 600 zł (termin: 18.08 – 25.08.2018 – 8 dni) + rabat dla osoby towarzyszącej. Takiego konkursu żeglarskiego jeszcze nie było w Szkole Żeglarstwa PuntoVita!

czytaj dalej

Jako członek załogi byłego bukaniera Jenningsa został piratem w 1715 roku. Rok później większość statków hiszpańskiej „Srebrnej Armady” rozbiła się na zachodnim wybrzeżu Florydy. Jennings napadał na obozujących na wybrzeżu rozbitków, rabując znaczne ilości srebra, które ocalałym Hiszpanom udało się uratować z tonących okrętów Armady. Po tych niecnych „wyczynach” przeniósł się w centralą część Morza Karaibskiego, ale gdy władzę na Bahamach objął nowy gubernator Woodes Rogers – znany łowca piratów – Jennings skorzystał z amnestii, którą wówczas oferowano piratom za poddanie się. Osiadł na jednej z wysp, żyjąc ze zdobytych skarbów.

czytaj dalej

Nie był ani najgroźniejszym, ani najbardziej znanym piratem Złotej Ery Piractwa. Być może jego nazwisko nie przetrwałoby do naszych czasów, gdyby nie to, że prawdopodobnie to właśnie Edward England, był pierwszym piratem, który pływał pod banderą Jolly Roger. Takiej samej flagi używał później Samuel Bellamy – nazywany „Księciem Piratów” – słynący z wielkoduszności przykład dobrego pirata.

czytaj dalej

Pirat Henry Every znany również jako Long Ben pływał w załodze statku niewolniczego pomiędzy Afryką a Ameryką Północną. W 1694 roku uzyskał rangę oficera na hiszpańskim okręcie korsarskim, który działał przeciwko kolonii francuskiej na Martynice. W nieznanych dokładnie okolicznościach Every wszczął bunt załogi i został wybrany nowym kapitanem. O jego wcześniejszej aktywności pirackiej nie ma informacji. Statek przemianowany na żartobliwą nazwę „Fancy” ruszył na południe wzdłuż wybrzeży Afryki. Pod czerwoną wersją bandery Jolly Roger, we wrześniu 1695 roku Henry Every zdobył ogromny majątek na Oceanie Indyjskim.

czytaj dalej

Znany jako Black Bart lub Bart Roberts pochodził z Walii. Podobno w dwa i pół roku obrabował ponad dwieście statków, choć inna legenda mówi o czterystu – tak czy owak jest niekwestionowanym „rekordzistą” wśród piratów działających na Karaibach i u wybrzeży Afryki.

czytaj dalej

W trakcie dziesięciu lat naszych rejsów żeglarskich po Mazurach zwiedziliśmy już niemal każdy zakamarek szlaku. Pozostało jednak jeszcze kilka miejsc, które wciąż są dla nas zagadką lub odwiedziliśmy je tylko raz. Niebawem ruszymy na kolejne wyprawy, aby wymazać ostatnie „białe plamy” na mapie naszych mazurskich odkryć. Oto pięć miejsc na Maurach, których być może nie znacie. A jeśli znacie – napiszcie do nas o swoich wyprawach.

czytaj dalej

Daniel Montbaras, znany jako Tępiciel Montbaras (Montbars the Exterminator), był jednym z najokrutniejszych piratów Morza Karaibskiego i zaciętym wrogiem Imperium Hiszpańskiego. Jego sława ustępowała jedynie szalonemu Francoisowi l’Olonnaisowi.

czytaj dalej

Już od czasów pierwszej wyprawy Kolumba do Ameryki, hiszpańskie statki przewoziły skarby z Nowego Świata. Jednak dopiero w roku 1520 zaczęto organizować je w systemie konwojów w obawie przed napadami ze strony wszelkiej maści piratów.

Obawy te nie były nieuzasadnione. W owych czasach piractwo u wybrzeży Europy było regularnym zajęciem, przyciągającym byłych żołnierzy, podróżników oraz zwykłych bandytów.

czytaj dalej