Chociaż taką „profesję” jak piractwo przypisuje się głównie mężczyznom, to w historii zapisało się również kilka kobiet. Anne Bonny i Mary Read to dwie najbardziej znane kobiety – piratki wszechczasów. Są dwiema z trzech kobiet, o których wiadomo, że zostały skazane za piractwo na początku XVIII wieku, w szczytowym momencie Złotego Wieku Piractwa. Należą również do najsłynniejszych piratek wszechczasów.
Anne Bonny
O tej pochodzącej z Irlandii piratce wiadomo bardzo niewiele. Większość źródeł opisującej jej życie ma charakter legendarny. Wiadomo jednak, że urodziła się pomiędzy 1680 a 1700 rokiem, jako nieślubne dziecko prawnika Williama Cormaca oraz Peg Bennan – jego pokojówki.
Mniej więcej w latach 1714-1718 wraz z mężem przeprowadziła się do Nassau na wyspie New Providence, znanej jako sanktuarium angielskich piratów. To właśnie tam poznała Jacka Rackhama znanego jako Jack Calico. Wielu mieszkańców otrzymało wówczas królewskie ułaskawienie ogłoszone przez gubernatora Woodesa Rogersa. James Bonny został tajnym informatorem dla gubernatora.
Anne Bonny zaczęła mieszać się z piratami w lokalnych tawernach. Tam spotkała Johna „Calico Jacka” Rackhama, kapitana pirackiego statku. Rackham stał się jej kochankiem, a gdy wyszło na jaw, że jej pierwszy mąż jest donosicielem, postanowiła związać się z Johnem Rackhamem.
Podobno wzięli ślub w 1719 roku na pokładzie skradzionego statku „William”, Na okręcie znalazła się również inna kobieta – Mary Read, która w przebraniu marynarza została schwytana przez ludzi Calico.
Cała trójka została schwytana i skazana na śmierć w 1720 r. przez ludzi gubernatora Rogersa. Gdy angielski okręt zaatakował załogę Williama, niestety broniły się tylko kobiety, ponieważ mężczyźni dzień wcześniej świętowali zdobycie kolejnego statku oraz łupów.
Bonny brała udział w walce z mężczyznami, a relacje z jej wyczynów przedstawiały ją jako kompetentną, skuteczną w walce i szanowaną przez jej towarzyszy. Gubernator Rogers ścigał ją listem gończym na równi z innym piratami.
Chociaż Bonny była historycznie znana jako karaibski pirat, nigdy nie dowodziła własnym statkiem.
Podobno ostatnie słowa Bonny do uwięzionego Rackhama brzmiały: „Przykro mi to widzieć, ale gdybyś walczył jak mężczyzna, nie musiałbyś teraz wisieć jak pies„.
Mary Read
Później dołączyła do armii brytyjskiej, sprzymierzonej z siłami holenderskimi przeciwko Francuzom (mogło to być w czasie wojny dziewięcioletniej lub podczas wojny o hiszpańską sukcesję).
W wojsku zakochała się w żołnierzu, przyznała się, że jest kobietą i wyszła za niego za mąż. Oboje postanowili odejść z wojska i otworzyli gospodę. Niestety ich szczęście nie trwało długo, gdy w 1717 roku zmarł mąż Mary, kobieta znów postanowiła się przebierać.
Jej dalsze losy są bezpośrednio związane z załogą Jacka Rackhama. Pirackie życie zakończyło się, gdy na piracki okręt napadły władze angielskie. Podobno tylko ona i Anne Bony broniły się, ponieważ mężczyźni byli zbyt pijani by walczyć.
Kiedy wszystkich piratów schwytano i uwięziono na Jamajkę, gdzie stanęli przed sądem.
Podobno Mary w sądzie powiedziała: „Co do powieszenia to niewielki problem. Bo gdyby nie to, każdy tchórz mógłby zostać piratem”.
Obie kobiety uniknęły stryczka, twierdząc że są w ciąży. Mary Read zmarła w więzieniu.
Anne Bonny i Mary Read to dwie najbardziej znane kobiety piratki wszechczasów dzięki książce Charlesa Johnsona „Historia najsłynniejszych piratów” z 1724 roku. Nie były jednak ani najgroźniejszymi, ani najbardziej wpływowymi z kobiet trudniących się rozbojem na morzu. Prawdziwa królowa piratów żyła długo przed nimi na Dalekim Wschodzie…