Witamy na blogu Szkoły Żeglarstwa PuntoVita!
Blog został stworzony, aby przybliżyć Wam specyfikę żeglarstwa, jachtingu we wszystkich odmianach oraz zachęcić do jego uprawiania. Na łamach bloga żeglarskiego przeczytacie porady i artykuły jak rozpocząć swoją przygodę z żaglami? Posiądziesz niezbędą wiedzę, aby zdobyć uprawnienia do prowadzenia jachtu, spełnić swoje marzenia związane z rejsami w dalekie strony, czy startem w regatach. Zapoznacie się także z kulturą żeglarską.
Serdecznie zapraszamy do śledzenia naszych porad, artykułów żeglarskich i czytania bloga.
Wyjazdy wakacyjne w rodzinnym gronie to wciąż jeden z najpopularniejszych sposobów spędzania czasu na urlopie. Od tego, co zabierzemy ze sobą w podróż będzie zależał komfort wszystkich wczasowiczów. O czym nie można zapomnieć jadąc nad morze z dzieckiem lub morski rejs po Bałtyku? Co warto zabrać?
Znany jako Czarnobrody (ang. Blackbeard) był jednym z najgroźniejszych piratów swojego okresu i jednym z najbardziej znanych piratów wszech czasów. Grasował na Morzu Karaibskim w latach 1716–1718. Kapitanem został poprzez zorganizowanie buntu, na statku, na którym służył. Napadał na marynarkę francuską jako pirat, działając z poparciem króla brytyjskiego. Po zakończeniu francusko-angielskiej wojny, dalej zajmował się napadami na statki, również na zlecenie brytyjskiego monarchy.
Kariera Henry’ego Morgan’a była oszałamiającą, legendarną wręcz karierą piracką: od zwykłego żołnierza do nieformalnego władcy Jamajki i niekwestionowanego „Króla Bukanierów”. Swoją sławę wśród wrogów i przyjaciół młody pirat zdobył dzięki śmiałym wyprawom na Villahermosa – stolicę meksykańskiej prowincji Tabasco oraz Gran Grenada – centrum wydobycia srebra w Nikaragui.
Edward Mansveld albo Mansfield był siedemnastowiecznym Holenderskim korsarzem i bukanierem, który niegdyś uważany był za nieformalnego wodza „Brethren of the Coast” – Braterstwa Wybrzeża, które było luźną koalicją piratów i korsarzy, działającej na Morzu Karaibskim w XVII i XVIII wieku. Edward Mansfield jako pierwszy zorganizował dużej skali ataki na hiszpańskie terytoria w Nowym Świecie.
W połowie XVI wieku na wyspach Morza Karaibskiego nastąpiły duże zmiany. Miasta portowe kwitły, a ludność wiejska opuszczała swoje zagrody i plantacje by poszukiwać szczęścia w kopalniach w Meksyku i Peru. Wyludniające się wyspy Haiti, Jamajka, Puerto Rico oraz setki pomniejszych wysepek stały się miejscem schronienia dla tysięcy tych, którzy w Nowym Świecie nie znaleźli szczęścia: bankrutów, zbiegłych z plantacji niewolników, dezerterów i pirackich rozbitków oraz wszelakich odcieni awanturników i bandytów.
